Twórcom ZWCADa nie udało się dotychczas opracować środowiska programistycznego dla LISP. O ile jest mi wiadomo, prace takie trwają, niestety przewidywany czas realizacji nie jest mi znany, do czasu wydania takiego środowiska musimy więc radzić sobie ogólnie dostępnymi narzędziami. Dobra wiadomość jest taka, że wystarczy zwykły podstawowy edytor tekstu np. Notatnik. Ja używam programu Notepad++ z kilku powodów:
- Kolorowanie składni. Dzięki temu łatwo jest czytać kod, wiemy co jest nazwą funkcji, a co jej parametrami. Można też w łatwy sposób sprawdzić które nawiasy są pozamykane (a to bardzo ważne a można się w tym pogubić, po kliknięciu nawiasu podświetla nam się odpowiadający mu nawias otwierający lub zamykający.
- Kolorowanie wystąpień wyrazów. Dzięki temu łatwiej jest odnaleźć te same funkcje, zmienne itp
- Autouzupełnianie. Domyślnie jest to wyłączone, ale można ustawić podpowiedzi czyli zaczynamy pisać np. nazwę funkcji, a program podpowiada resztę. Mała rzecz a cieszy, zwłaszcza, gdy trzeba napisać np. vlax-ename->vla-object.
- Makra. Istnieje możliwość nagrywania makr i przypisywania im skrótów klawiaturowych.
- Zwijanie wierszy. Przy większych plikach znalezienie np. określonej funkcji może być uciążliwe, dzięki tej opcji możemy zwinąć wiele wierszy i widoczna będzie tylko pierwsza linia.
- Program jest darmowy.
Ciekawostką dla wybitnie zainteresowanych może być, że do tworzenia procedur LISP nie jest potrzebny żaden dodatkowych program, w linii poleceń ZWCADa, można po prostu pisać polecenia, które będą się wykonywały. Niedogodność tego rozwiązania polega na tym, że co się napisze to się wykona od razu, ale żeby to powtórzyć po wyłączeniu ZWCADa, trzeba pisać od początku. Na pewno lepiej zapisać treść w pliku lsp i wczytywać to wielokrotnie.
Niemniej pierwszy sposób jest szybki przy debugowaniu (sprawdzaniu działania) - łatwo można sprawdzić wartość dowolnej zmiennej w każdej chwili.
